Endrra e Mbinatyrës.

Artisti ecen neper poezine e mrekullueshme te jetes,
si njeriu me i privilegjuar i tokes,
sigurisht ai ka nje mision, kthyer poezine ne prekshmerine.
Apsolute si nje persosmeri, ai nuk vdes kurrë,
shënime, fjalë, reflektime, ngjyrat, tingujt që lë pas,
janë vazhdimësia e qenies së tij
mënyra e tij për të qenë.
Sepse Artisti i perket shpirtit,
duke ecur në gjithë bukurinë e mrekullueshme,
një bote tjetër poetike, si një krijesë e privilegjuar
që ka misionin e lartë për të prekur ëndrrën Mbinatyrës!