Monologut të t"vetmuarit, të Kadaresë*...
-------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Ti, u ngjite... lart... dhe ca u gëzuan, ca u hidhëruan...
Atje, lart, i vetmuar, s"ka ndonjë gëzim të madh!
Gjyshja ime rafmet pastë thoshte:
- borën e bukur n"mal, e qëndisin" qen e ujqër...
Ti rri atje, se s"pyet njeri për gëzimet e tua...
Eh, ti, e dije, dhe na" e dinim, se këtu poshtë,
mëshir" e ngadaltë, sinorat ktheu në mure...
Të rilexuar e keshëm kafkën edhe na", e këtu poshtë ...
njeriu për njeriun s"pyet më...as torta"... as dhurata"....
Por, nuk nxitohen dhe aq shumë këtu poshtë...
ca tru të çmendur, e dinë.. që qëllimi... është vdekja!
Atje, lart, i vetmuar, s"ka ndonjë gëzim të madh!
Gjyshja ime rafmet pastë thoshte:
- borën e bukur n"mal, e qëndisin" qen e ujqër...
Ti rri atje, se s"pyet njeri për gëzimet e tua...
Eh, ti, e dije, dhe na" e dinim, se këtu poshtë,
mëshir" e ngadaltë, sinorat ktheu në mure...
Të rilexuar e keshëm kafkën edhe na", e këtu poshtë ...
njeriu për njeriun s"pyet më...as torta"... as dhurata"....
Por, nuk nxitohen dhe aq shumë këtu poshtë...
ca tru të çmendur, e dinë.. që qëllimi... është vdekja!
Dimër..!...
Dimër...!..
Por, bie një shi i bukur, i mrekulluar, sonte në Tiranë...!....
Dimër...!..
Por, bie një shi i bukur, i mrekulluar, sonte në Tiranë...!....
#byirina...
